herkese selamlar selcuk kardesıme bır rıcada bulunacam kardesım sıtedekı koyun okulunu gordum gercekten cok uzuldum bakımsız gercekten harabeyı andırıyorbunun ıcın bır dusuncenız varmı hepımız o okulda okuduk gelın burayı okula benzetelım boyle bır gırısımde bulunursanız cok sevınırım ben mart ayında erzurumda bır otelın ınsaatına baslıyacam kendı ımkanlarımla bırseylerı yapmayı dusunuyom ama sızdende destek alırsam ınanıyorumkı çok ıyı olur hepınızı sevıyorum hosca kalın

sevgili akrabalarım herkesin yazılarını okuyorum çok muluk verici yeğenim yaseminin resimleride çok güzel ben erzurumda hemen hemen her gün köyden gelenleri görüyorum hatahane işleri vediğer konularda akrabalarıma elimden geldiğince yardımcı oluyoruz kendimi köydeymiş gibi hisediyorum akrabaların çoğu burda hacer ablamın dayımın kızı .onunda sitedeki herkese selamıvar sabahleyin suleyman abi valliliğe gelmişti birlikte baktık sevgili kuzenim erdal çokmantıklı şeyler yazmışsın bir cami ve birokul hep elele versek olur inşallah yarın saat 14. gürsoy solmaz hocaatatürk üniversitesinde halil beydedemizin ve babaanem zenure hanımın hayatıyla ilgili konferans verecek banadavetiye getirdi tümkarapınarlılır davetlidir herkese selamlar

slm karapınar halkı metehan kardesım sıteye gırmemı ıstedı sıte guzel olmus yahya kardese tskler ayrıca karapınar okulu bolumu guzel olmus sagol bye
resım gonderdım meteya ıns sıteye de yayımlar

karapınarda bır gun
yaz mevsımı her taraf gunes soyle bır karapınarı dolasıyorum bır kac adam oturmus dukkanda mevzu yıne bu zamnkı gencler sokakta oynayan cocuklar koyun sagan kadınlar tv oglen haberlerı gencler spor mac kavgasında sambıyon cımbom kartal fener su hayatta neler oluyor.....sende kalbınde yerac sevgıye gorusmek uzere...

Bütün akrabalarıma selamlar.
Ben öncelikle kendimi tanıtayım, Halil' in eşiyim sitede yazı yazanların çoğunu tanımıyorum ama bu tanımak istemiyorum anlamında değil. herkesle tanışmak isterim. Ben her yaz karapınara giderim oradaki sıcak ve candan ilişkilere hep gıpta ile bakmışımdır.Halil'deki akraba sevgisi ve de memleket özlemini sitede yazı yazanların çoğunda görüyorüm, bu haslet genlerinizde var herhalde.Hepinize selamlar.

Sevgili dostlar.
Kaç gündür yazı yazmıyorum bu sitemizi takip etmediğim anlamına gelmesin, her gün büyük bir heyecanla yazıları okuyorum. Siteye her gün yeni yüzler ve de güzel yazılarla karşılaşıyorum. İbrahim abimizi sitede görmemiz ve de o duygu yüklü yazıs bizere abimizin büyüklüğünü bir kez daha gösterdi. İyiki akrabamsın selamlarımı gönderiyorum. Ayrıca Gürbüz , Hüsnü'yu görmek bizleri mutlu etmiştir. Sizlerede selam ve sevgilerimi gönderiyorum. Kısacası bütün akraba ve karapınarlılara selamlar.

Sevgili Erdal kardeşim öncelikle ANKARA da hayat rutin bir şekilde devam ediyor.Herkesin selamları var kenanın yazılarınıda elimden geldiğince takip ediyorum.tüm akrabalara pozitif enerji veriyor harekete geçirip atılım yapacağından eminim.herkese selamlar

Sevlgili Erdal Karakurt'ta Dair
Erdal abi senin doğunun kaderine dair ironik bakışın ve bunu dile getirişin ve sonun da ya hero ye mero deyişin tabiki dikatte alınmalıdır.Duğuyu değerlendiriken en azından bizim anlamaya çalışan şarkiyatcı anlayışlardan uzak durmamız gerekir.Bu coğrafyanın suyundanmıdır yoksa huyundanmıdır nedir bilmem ama tamamen fantastik bir dünya olarak hep gösterilmiş ve de gözümüzün içine bakıla bakıla halen o şekilde gösterilmeye devam edilmektedir.Bu makus kaderi pempe köşklerinde ,fil dişi kulelerinde oturanlar hep düzeltmeye güneşin anavatanına günlük güneşlik günler vaad etmeyi hep yapa gelmişlerdir.Arkadaşlar ölmeyle bayılmayı birbirine karıştırmayalım.Burayı seven buralara hasret olan insanları bu kategoride değerlendirip al sana tarzı düşüncelerle saldırmayalım bu bizim beraberliğimize zarar verir.Tabiki sıkıntıları yaşayanlar bilir vede halen yaşayanlar.Daha önce yazacaktım belki başka arkadaşlar görür yazar diye bekledim;sadece erdal abi kısaca bir deyindi.Köyümüzün okuluna ait fotoğrafları açtığım oda ne sanki Beçonun(abim olur) ahırını görür gibi oldum.Zaten fotoğrafları gönderen köyün öğretmeni bu gerçeği gözümüzün içine sokmak için bilerek çekmiş hissi uyandırdı bende.Şimdi gelde bu manzara üzerine hey gidi günler ne güzel günlerim geçti bu okulda diye fantastik duygular geliştir hemde gerçek çırılçıplak ortadayken.Şimdi bizim bu durumumuzu gösteren bir fıkrayla yazamaa son vereyim.Yeniçeriler osmanlı son dönemlerinde tamamen kendi başlarına buyruk yasarken,halkın yeniçerilerden ödü kopuyor.Yenicerilerden biri birgün akşam vakti eline almış bir garibanı yermisin yezmezmisin allah yaratı demeden dövüyormüş.Gariban can havliyle bağıyormuş yok bir müslüman avazı çıktığınca aynı şekilde bağıyormuş.Bu feryadı duyan bir vatandaş evinin lambasını söndürüp hafiften pencereyi açarak şöyle bağırmış: Varda gelemez!

Erzurum'dan bütün karakurt ailesine sevgi ve saygılarımı sunarım.
Beraberlikte yapıcı heyecanlar güç kazanırlar. Yıkıcı heyecanlar ise dağılır,azalır ve yok olur.Kişiler doğa cennetinde gene doğa eliyle yıpranan,toplum yaşantısının katı kurallar ile ezilen,bedenile görünüp onun anlamı olan ruhunu derinlerinden çıkaramayan insan denen varlık, güçlükler ile tek başına savaşırsa kaybedecektir.İnsanlar birbirini desteklemelidirler.O zaman zorluklar küçülecek,dertler basitleşecektir.İnsan o zaman mutlu olacaktır.Bomboş geçen gençliğin,boşlukta sallanan yaşlılığı olur.Bu site aracılığıyla bütün akrabalarımı selamlar bütün güzelikler gönlünüzce olsun..........

iyi günler kıymetli akrabalarım gün geçtikçe katılımların artması herkes gibi benide mutlu ediyor...
tartışma gibi yazılar olmazsa belki daha iyi olur bence..çünkü bu site kavga için değil birlik için yapıldığını düşündüğümden yazmak hoşuma gidiyor sorunlarımızı ortak düşünce sonucu çözebileceğimize inanıyorum büyüklerimizin fikirlerini görmek istiyorum köyümüze yapılabilecekleri ve nasıl yapılması gerektiği hususunda fikirler bekliyorum ..tartışma elbette olacak ama kırarak değil..Erdal hocanın derdini anlıyorum ii şeylerin yapılmasıını istiyor herkeste aynı fikirdedir..herkes fikrini yazacak sonuçta güzel bir düşünce çıkar aceleci olmamalıyız..siteye yazan büyüklerimizin tecrübe ve ileriye dönük fikirlerini açıkçası bekliyorum..yazanlara baktığımızda herkes bir yerde elbette o yerde olmanın getirmiş olduğu tecrübe ve fikirler vardır..
daha tanışma aşamasındayız zamanla güzellikler artacak Erdal hocam...
ii bir sinerji yakalamışken devam edelim bozmayalım..

hayata dair beğendiğim bir yazı denk geldi akrabalarımla paylaşmak istedim.

(site yöneticilerimize bir daha teşekür ediyorumm.)

PATATES, YUMURTA VE KAHVE ÇEKİRDEĞİ

Bir zamanlar, her seyden sürekli sikayet eden; her gün hayatinin ne kadar berbat oldugundan yakinan bir kiz vardi. Hayat, ona göre, çok kötüydü ve sürekli savasmaktan, mücadele etmekten yorulmustu.

Bir problemi çözer çözmez, bir yenisi çikiyordu karsisina. Genç kizin bu yakinmalari karsisinda, meslegi asçilik olan babasi ona bir hayat dersi vermeye niyetlendi.

Bir gün onu mutfaga götürdü. Üç ayri cezveyi suyla doldurdu ve atesin üzerine koydu. Cezvelerdeki sular kaynamaya baslayinca, bir cezveye bir patates, digerine bir yumurta, sonuncusuna da kahve ekirdeklerini koydu.

Daha sonra kizina tek kelime etmeden, beklemeye basladi. Kizi da Hiçbir sey anlamadigi bu faaliyeti seyrediyor ve sonunda karsilasacagi seyi görmeyi bekliyordu. Ama o kadar sabirsizdi ki, sizlanmaya ve daha ne kadar bekleyeceklerini sormaya basladi. Babasi onun bu israrli sorularina cevap vermedi.

Yirmi dakika sonra, adam, cezvelerin altindaki atesi kapatti. Birinci cezveden patatesi çikardi ve bir tabaga koydu. Ikincisinden yumurtayi çikardi, onu da bir tabaga koydu.

Daha sonra son cezvedeki kahveyi bir fincana bosaltti. Kizina dönerek sordu:

- Ne görüyorsun ?

- Patates, yumurta ve kahve ? diye alayli bir cevap verdi kizi.

Daha yakindan bak bir de dedi baba, patatese dokun. Kiz denileni yapti ve patatesin yumusamis oldugunu söyledi. Ayni sekilde, yumurtayi da incele.

Kiz, kabugunu soydugu yumurtanin katilastigini gördü. En sonunda, Kizinin kahveden bir yudum almasini söyledi. Söylenileni yapan kizin yüzüne, kahvenin nefis tadiyla bir gülümseme yayildi. Ama yine de bütün bunlardan bir sey anlamamisti:

- Bütün bunlar ne anlama geliyor baba ?

Babasi, patatesin de, yumurtanin da, kahve çekirdeklerinin de ayni sikintiyi yasadiklarini, yani kaynar suyun içinde kaldiklarini anlatti.

Ama her biri bu sikinti karsisinda farli farkli tepkiler vermislerdi.

Patates daha önce sert, güçlü ve tavizsiz görünürken, kaynar suyun İçine girince yumusamis ve güçten düsmüstü.

Yumurta ise çok kirilgandi; disindaki ince kabugun içindeki siviyi koruyordu. Ama kaynar suda kalinca, yumurtanin için sertlesmis katilasmisti.

Ancak, kahve çekirdekleri bambaskaydi. Kaynar suyun içinde kalinca, kendileri degistigi gibi suyu da degistirmislerdi ve ortaya tamamen yeni bir sey çikmisti.

- Sen hangisisin ? diye sordu kizina.

Bir sikinti kapini çaldiginda nasil tepki vereceksin ?

Patates gibi yumusayip ezilecek misin?

Yumurta gibi, kalbini mi katilastiracaksin ?

Yoksa, kahve çekirdekleri gibi, basina gelen her olayin duygularini olgunlastirmasina ve hayatina ayri bir tat katmasina izin mi vereceksin?